شعری به رنگ باران
دستنوشته های ادبی 
آخرين مطالب
کسی دیروزهایم را گرفته خط خطی کرده 
که حالم جیغو آشفته است که دنیایم ر از درده 

پزشکم..... قرص خاموشی ... و داروی فراموشی 
تمام خاطراتم را ............. غزل را؟ ! با خودش برده 

ببخش ای دوست مهمانی و لبهایم نمی خندد 
خیالم فکر بهمن دارد و .......اینجا هو ا سرده

[ سه شنبه شانزدهم اردیبهشت 1393 ] [ 22:52 ] [ راضیه افشاری ]

[ شنبه پنجم بهمن 1392 ] [ 0:17 ] [ راضیه افشاری ]
دامن کشان همی شد در شرب زر کشیده 
ابرو کمان لاغر اندا ور پریده 

لفظی فصیح وشیرین قدی بلند و چایک 
رخت ولباس خود را از چارباغ خریده 

از تاب آتش می بر گرد عارضش خوی 
نوک دماغ اورا دکتر کمی بریده 

تا کی کشم عتیبت از چشم دلفریبت 
مهریه ات نگنجد در گفته و شنیده 

حالا دمی بیاسا با ما به کافی شاپی 
دنیا وفاندارد ای نور هر دو دیده 

هی عشوه آمدی که ترشیده مانده ای تو 
روزی کرشمه ای کن ای یار برگزیده

[ پنجشنبه بیست و ششم دی 1392 ] [ 23:14 ] [ راضیه افشاری ]
حتما تو هم از آب کوثر سیر می نوشی       

لالا علی اصغر تو حتما شیر می نوشی


زهر هلاهل می شود این داغ هر ساله     

  وقتی تو از دستان دشمن تیر می نوشی


باید کمی بر خود مسلط تر شوم وقتی        

با دستهایم تیر در تصویر می نوشی


طعم شهادت ، کیفر روح خدایی یا               

پاداش خوبان را تو بی تقصیر می نوشی


[ دوشنبه چهارم آذر 1392 ] [ 19:43 ] [ راضیه افشاری ]
یک جرم دارد دل من - خودکار آبی ندارد -
شکل ورق صاف صاف است رنگ ولعابی ندارد
سهم من از امتحان دنیا و این برگ بی خط
یک صفر و امضای گردی .... که پیچ و تابی ندارد
گفتند امضای گردی ابریست در آسمانت
مه سرزمین را گرفته این ابر آبی ندارد
بیچاره دست پدر با امضای پایین برگه
بیچاره کوه غرورم وقتی جوابی ندارد
از کوچه ها می گریزم از صبح و از باد وباران
حسی که در کل دنیا خانه خرابی ندارد

[ جمعه دهم آبان 1392 ] [ 19:26 ] [ راضیه افشاری ]
یک عمر بار کمتر از خود را کشیدم

از دست بالاها هزاران طعنه دیدم

اندازه ام در جایگاه خود شکسته

من شاعری هستم که به آخر رسیدم


[ یکشنبه هفدهم شهریور 1392 ] [ 2:57 ] [ راضیه افشاری ]

هر چند بی تقصیری اما می کشندت    

با حکم قاضی، رشوه ای ها می کشندت

فردا به دارت می زنند و بی گناهی      

باور نکن ضرب المثل را می کشندت

[ جمعه پانزدهم شهریور 1392 ] [ 17:5 ] [ راضیه افشاری ]
هی روسیاهی بر زغال است زمستان هم             

از باغ رفت و فصل باران آمد وشبنم

فصل مترسک ها، لباس میش وگرگی که                

من مانده ام که او مترسک است یا آدم؟

هی روسیاهی بر کلاغ است و مترسک ها               

دزدان رنگین پوش و بی تقصیر در عالم

 آنها لباس باغبان ها را به تن کردند

هرسال محصول زمین نصف است می دانم

می دانم و غیر از من و تو باغ هم فهمید                 

انگار چشم باغبان هم باز شد کم کم

بیچاره دست باغبان از دست تدبیرش                    

بیچاره قد باغبان از غصه ها شد خم

[ پنجشنبه چهاردهم شهریور 1392 ] [ 23:23 ] [ راضیه افشاری ]
کمِ ِ کم شبیه تو می شه دلم                       می خواد دست از سادگی برداره

کمی شکل مردم خیانت کنه                        ولی روح قلبم مگه می زاره


ورق های  پوسیده و قصه ها                               فقط حرفشون حرف قلب منه

فقط توی افسانه ها خوبم و                          زمانه مداوم لگد می زنه


کم ِ کم دو سال از زمین زودتر                       رها می شم از این همه سادگی

شاید این کتک ها برای عجل                         به احساس من می ده آمادگی

[ چهارشنبه ششم شهریور 1392 ] [ 8:32 ] [ راضیه افشاری ]
من خسته از این دوری و تو خسته زمن               

بیچاره دل عجول و وابسته من

برگرد که نام بیشه گرگ آباد است                

آهوی رمیده زبان بسته من

[ یکشنبه سوم شهریور 1392 ] [ 23:18 ] [ راضیه افشاری ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ
امکانات وب